چه حسی داشت این ترانه‌ی ایرج جنتی عطایی با صدای داریوش، بعد از سال‌ها

طعم خیس اندوه/ اتفاق افتاده

یه آه، خداحافظ/ یه فاجعه‌ی ساده

خالی شدم از رؤیا/ حسی منو از من برد

یه سایه شبیه من/ پشت پنجره پژمرد

ای معجزه‌ی خاموش/ یه حادثه روشن شو

یه لحظه فقط یه آه/ هم‌جنس شکفتن شو

از روزن این کنج خاکستری پرپر/ مشغول تماشای ویرون شدن من شو

برگرد به برگشتن/ از فاصله دورم کن

یه خاطره با من باش/ یه گریه مرورم کن

از گرگر بی‌رحم/ این تجربه‌ی من سوز

پرواز رهایی باش/ به ضیافت دیروز

به کوچه که پیوستی/ شهر از تو لبالب شد

لحظه، آخر لحظه/ شب، عاقبت شب شد

آغوش جهان رو به/ دلشوره شتابان بود

راهی شدنت حرف/ نقطه چین پایان بود

ای معجزه‌ی خاموش/ یه حادثه روشن شو

یه لحظه فقط یه آه/ هم‌جنس شکفتن شو

از روزن این کنج خاکستری پرپر/ مشغول تماشای ویرون شدن من شو