ماه

که خود را

در زلال چشم های تو پیدا نکرده بود

از شرم

چهره اش را پوشاند

و مردم

شتابان

روی بام ها آمدند

تا خسوف را تماشا کنند.

...و بعد

تنهايي‌ام را

توي چمدان‌ جا مي‌دهم

نشاني‌ات را

روي آن مي‌نويسم

و همراه با چند اسكناس

به گوركن مي‌سپارم.

ابراهیم!

دسته گلت را فراموش نکن

 آتش این جهان

به این زودی

گلستان نمی شود.

محمد امین عابدین مهربان مرا به بازي " نوشتن هفت آرزوي محال " دعوت كرده است. من هم بدون ترتيب مي‌نويسم:

1-  حضور در كاخ كوروش و تحرير منشور حقوق بشر با دست‌خط خودم

2-  گپ و گفتي صميمانه با مولا علي در باب آزادي، زن و عدالت به صرف خرما

3-  بحث با احمد محمود بر سر اينكه چرا خالد در رمان همسايه ها عشق به سيه چشم را ناديده گرفت؟

4-  برقراري عدالت در سر تاسر جهان حتي به صورت جزئي

5-  دعوت استنلي كوبريك به صرف چلو كباب برگ در اتاق خودم

6-  بازگشت شاملو از دنياي ديگر و شرح يافته ها و كشفياتش

7-  سفر به دنياي شگفت انگيز رمان صد سال تنهايي

افرا و سوشی هم از طرف من به اين بازي دعوتند.

دو شعر از کار‌های قدیمی‌ام را در سایت آتی بان بخوانید. این دو شعر پیش

از این در همین وبلاگ نیز منتشر شده‌اند.